تبلیغات
زندگی نامه - زندگی نامه ی حنظله بادغیسی
 
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : حسین قهرمانی
نویسندگان
نظرسنجی
آیا این وبلاگ چقدر برایتان مفید واقع شد؟







جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
زندگی نامه




حنظله بادغیسی (زادروز او مشخص نیست - درگذشتۀ ۲۱۹ ه‍.ق)، از قدیم‌ترین شاعران و گویندگان زبان پارسی است که در عهد طاهریان می‌زیست نظامی عروضی از قول احمد بن عبدالله خجستانی "دیوان" شعری به وی نسبت می‌دهد. از اشعار وی تنها پنج بیت، شامل یک قطعه دو بیتی و یک مفرد به دست آمده است.[۱]

زندگی‌نامه

حنظله در بادغیس به دنیا آمد. اما در رابطه با سال زایش او چیزی دانسته نیست. با این همه، می‌توان گفت که حنظله در نیمۀ دوم سدۀ دوم هجری قمری می‌زیسته است. به گفتۀ دکتر ذبیح‌الله صفا در کتاب تاریخ ادبیات در ایران "صاحبان کتب و تراجم او را از معاصران دولت آل طاهر شــمرده‌اند." با این وصف، شــاعری حنظلۀ بادغیسی مقدمتر از شــاعران روزگار یعقوب لیـث صــفار (٢٦۵-٢٨٧ ه‍.ق) است.[٢] معاصرین وی محمود وراق و فیروز مشرقی بوده‌اند.[٣]

سروده‌های حنظلۀ بادغیسی را نبایست نخستین شعرهای فارسی دری دانست، برای آن که شعرهای او از چنان زبان پیراسته‌یی برخوردار است که باید پیش از آن شعر فارسی دری تجربه‌های بزرگی را پشت سرگذاشته تا بدان حد پختگی رسیده باشد. چنان که شعرهای به‌جا مانده از او را می‌توان با درخشان‌ترین شعرهای سدۀ چهارم هجری مقایسه کرد. به‌هر حال، حنظله یکی از آن ستاره‌گانیست که در سپیده دم پیدایی شعر فارسی دری در سدۀ سوم هجری درخشیده است.[۴] اما دکتر ذبیح‌الله صفا می‌نویسد: "از روی قراین مختلف می‌توان به‌تحقیق گفت که حنظله در نیمۀ اول قرن سوم هجری می‌زیست و اگر چنین باشد، زمان شاعری او مقدم بر عهد دربار یعقوب بن لیث بوده است. اما ابیاتی که به حنظله نسبت داده‌اند در انسجام و فصاحت به‌درجه‌ای است که آنها را به‌قیاس به اشعار اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم نمی‌توان از جملۀ اقدم اشعار فارسی دری شمرد، مگر آن‌که ابیات منسوب به این شاعر بعد از او بنابر رسم معهود اصلاح شده باشد."[افزودۀ مهدیزاده کابلی، براساس: صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران، تهران: انشارات فردوس، چاپ هیجدهم - ۱۳٧۸ خ، ج ۱، ص ۱۸٠] 

هرچند نظامی عروضی از قول احمد بن عبدالله خجستانی "دیوان" شعری به وی نسبت می‌دهد. اما از اشعار وی تنها پنج بیت، شامل یك قطعه دو بیتی و یك مفرد به دست آمده است. 

    یارم ســپند گرچه بر آتـش همـی فکـند
    از بهـر چشــم تــا نرســد مـرو را گـزنــد
    او را ســــپند و مجـمر نــایـد همـی بکار
    با روی همچو آتش و با خال چون سپند.

    مــهــتری گــر بکام شـــــیر در اســـــت 
    شــــو خـطــرکــن ز کام شــــیر بجــوی 
    یــا بــزرگـــی و نـــاز و نـعـمــت و جـــاه 
    یــا چــو مــردانــت مــرگ رویـــاروی.[۵]

درگذشت:

در مجمع‌الفصحا آمده است که وفات حنظله در سال ۲۱۹ هجری قمری بوده است. اما دکتر ذبیح‌الله صفا می‌افزاید: "سال وفات او در شاهد صادق ٢۲٠ ذکر شده است و قبول هر یک از این دو تاریخ برای وفات شاعر بسیار دشوار است."





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 16 بهمن 1391 :: نویسنده : حسین قهرمانی
نظرات ()
چهارشنبه 25 مهر 1397 06:29 ب.ظ
Inspiring quest there. What happened after? Take care!
پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 01:19 ق.ظ
Hi i am kavin, its my first occasion to commenting anyplace,
when i read this paragraph i thought i could also make comment due
to this sensible article.
چهارشنبه 30 فروردین 1396 07:07 ب.ظ
Do you have a spam issue on this site; I also am a blogger,
and I was wanting to know your situation; many of us have created some nice practices and we are looking to exchange methods with others, please shoot me
an e-mail if interested.
جمعه 28 اسفند 1394 09:11 ب.ظ
با تاسف، این مقاله از دانشنامه آریانا سرقت ادبی شده است.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر